Wróć do artykułów

Jelonek i ryś - ocaleni z pożaru

Jelonek i ryś - ocaleni z pożaru

Ogień nie jest przyjacielem dzikiej natury.

Każdego roku w samej tylko Kalifornii dochodzi do ponad pięćdziesięciu pożarów, które niszczą setki arów terenów leśnych i zmuszają tysiące zwierząt do ucieczki. Wiele z nich ginie w płomieniach lub umiera ze stresu albo z odwodnienia. Jednak niektórym los sprzyja.

Szczęście uśmiechnęło się do młodego mulaka i młodego rysia rudego - ofiar ogromnego pożaru, który spustoszył okolice Santa Barbara w 2009 roku. Do pożaru doszło w maju, kiedy rodzi się wiele zwierząt, dlatego w lasach było pełno ledwo trzymających się na nogach młodych. Tego roku wybuchło kilka pożarów niszczących duże połacie lasów, dlatego zwierzęta, które przetrwały, były jeszcze bardziej bezbronne. A majowa pożoga nikogo i niczego nie oszczędziła. Gdy członkowie zespołu pogotowia dla zwierząt Solvang Animal Rescue, dotarli do rejonu, w którym wybuchł pożar, natknęli się na młodziutkiego mulaka. Był bardzo osłabiony, błąkał się samotnie po pogorzelisku i płakał za mamą.

Tak wiele zwierząt pozostało osieroconych, że brakowało miejsca w przeznaczonych dla nich ośrodkach, więc szeryf zdecydował się udostępnić budynki posterunku na tymczasową siedzibę dla czworonożnych pogorzelców.

"Mieliśmy już w klatce malutkiego rysia rudego - mówi Julia Di Sieno, szefowa zespołu ratowników. - Znaleźliśmy go na posesji gubernatora. Zwierzątko wymagało całodobowej opieki. Nie byliśmy pewni, czy przeżyje." Kiedy przywiozła jelonka, brakowało już klatek.

Nie było wyjścia trzeba było umieścić oba zwierzątka razem.

Okazało się, że nie mogło im się przytrafić nic lepszego. "Gdy tylko włożyliśmy do klatki mulaka, ryś podszedł, zwinął się przy nim i zasnął. Oba zwierzaki były bardzo osłabione i wycieńczone. Od razu wtuliły się jedno w drugie." Po paru godzinach zwolniło się miejsce dla jelonka, ale - jak mówi Julia Di Sieno - "czas, który spędziły razem, był niezwykle cenny. Dały sobie nawzajem ciepło i poczucie bezpieczeństwa, może dzięki temu przestały się czuć samotne i przestraszone. To była taka piękna więź."

Ratownicy, którym udało się wtedy uratować wiele dzikich zwierząt, zajmowali się wszystkimi stworzeniami, od kaczek po lisy. Leczyli je i wypuszczali na wolność tam, gdzie ogień nie dotarł. Po - jakże potrzebnych - kilku godzinach spędzonych z rysiem w ciszy i spokoju, jelonek dołączył do innych mulaków, żeby w spokoju dorastać wśród swoich. Parę miesięcy później, gdy mały jelonek miał już rok, całe stado zostało wypuszczone na wolność.

"To zabawne - w normalnych warunkach jelonek byłby smakowitym kąskiem dla takiego zwierzęcia jak ryś, oczywiście dorosły" - mówi Julia Di Sieno. Okazało się, że młody ryś, który przebywał pod opieką ludzi znacznie dłużej, zdążył wyrosnąć na bardzo dobrego myśliwego. Jednak w krytycznym momencie dwaj naturalni wrogowie dali sobie nawzajem siłę do przetrwania. "Nie mam wątpliwości, że oba zwierzęta wyszły z tragedii obronną ręką właśnie dlatego, że miały siebie." - mówi Julia Di Sieno.

Źródło: "Niezwykłe Przyjaźnie" Jennifer S. Holland