Jak dziś wygląda pożegnanie ukochanego zwierzęcia i dlaczego coraz więcej opiekunów wybiera kremację oraz ceremonie pożegnalne? O zmianach społecznych, żałobie po pupilu i potrzebie godnego pożegnania rozmawiamy z Esthima.
PetMemory: Od zawsze ludzie kochali psy, koty, chomiki, konie i inne czworonożne czy skrzydlate stworzenia. Jednak mimo tej wieloletniej czasem miłości pożegnanie zwierzaka kończyło się wraz z uśpieniem go w gabinecie weterynaryjnym albo zakopaniem ciała w ogródku działkowym, na wsi gdzieś pod płotem lub utylizacją w niewyjaśnionych okolicznościach. Jakie pożegnania zwierzaków są dzisiaj najpopularniejsze?
Esthima: Rzeczywiście przez wiele lat sposób żegnania zwierząt był w dużej mierze ograniczony. Najczęściej kończył się na uśpieniu w gabinecie weterynaryjnym, a później ciało zwierzęcia trafiało do utylizacji albo było chowane samodzielnie, często w miejscach do tego nieprzeznaczonych.
Zarówno nasze doświadczenie, jak i obserwacje rynku w Polsce i Europie pokazują, że coraz większą popularnością cieszy się kremacja zwierząt w różnych formach. Opiekunowie coraz częściej wybierają kremację indywidualną z możliwością odzyskania prochów, ale rośnie również zainteresowanie bardziej rozbudowanymi formami pożegnania, takimi jak kremacje połączone z ceremonią. Dla wielu osób bardzo ważna staje się możliwość świadomego, spokojnego pożegnania się ze swoim zwierzęciem, często w obecności bliskich.
PM: Wspomniała Pani o pożegnaniach. Czy zatem ludzie korzystają w miejsc takich jak cmentarze dla zwierząt?
Esthima: Owszem coraz częściej zwierzęta mają swoje małe nagrobki lub tabliczki. Takie miejsca jak cmentarze dla zwierząt pozwalają na symboliczne upamiętnienie i stworzenie fizycznej przestrzeni pamięci. To wszystko jest bezpośrednio związane ze zmianą społeczną. Coraz więcej osób dostrzega, że żałoba po zwierzęciu jest realnym doświadczeniem i ma prawo być przeżywana w sposób godny i widoczny. Widzimy też, że temat ten coraz częściej pojawia się w przestrzeni publicznej. Powstają książki (recenzja książki pt: "Kiedy odchodzi przyjaciel"), artykuły, inicjatywy społeczne, a w niektórych krajach wprowadzane są rozwiązania systemowe, takie jak możliwość uzyskania dnia wolnego po stracie zwierzęcia czy nawet – w wybranych miejscach – opcja wspólnego pochówku opiekuna i zwierzęcia. To wszystko pokazuje, że zmienia się nie tylko rynek usług, ale przede wszystkim świadomość społeczna. Jednocześnie nadal funkcjonują praktyki takie jak samowolny pochówek czy przekazywanie ciała do utylizacji.
PM: Czy samowolny pochówek zwierząt jest zgodny z prawem?
Esthima: Samodzielne grzebanie zwierząt w miejscach do tego nieprzeznaczonych jest w Polsce niezgodne z prawem. Grzebanie zwierząt najzwyczajniej może mieć negatywne konsekwencje dla środowiska. Nie zawsze mamy świadomość, gdzie przebiegają wody gruntowe, a ciało zwierzęcia, które za życia otrzymywało leki czy przetworzoną karmę może stanowić realne zagrożenie dla ekosystemu, innych zwierząt, a także ludzi.
PM: Jest kremacja i utylizacja. Czym różnią się te pojęcia?
Esthima: Kremacja to proces indywidualny lub zbiorowy przeprowadzany w kontrolowanych warunkach z zachowaniem szacunku dla ciała zwierzęcia. Utylizacja natomiast oznacza traktowanie ciała jako odpadu biologicznego. Nie ma wówczas możliwości pożegnania ani też odzyskania prochów. Świadomość tej różnicy sprawia, że coraz więcej opiekunów podejmuje decyzje bardziej zgodne z ich potrzebą godnego pożegnania.
Można więc powiedzieć, że dziś coraz popularniejsze stają się te formy pożegnania, które dają opiekunom możliwość przeżycia straty w sposób świadomy, bezpieczny i pełen szacunku – zarówno dla zwierzęcia, jak i dla własnych emocji.
PM: Dziękujemy za rozmowę.
Esthima: Dziękuję.
Z troską do samego końca - Esthima https://esthima.pl



